Bir konferensta şiirin, kanser gibi bir şey olduğundan bahsettiğimi anımsıyorum; sekel bırakan trafik kazası gibi. Manevi açıdan ondan hayırlıdır Bir de "bir adamın içinin şiirle dolu olması, iltihapla dolu…
Bir konferensta şiirin, kanser gibi bir şey olduğundan bahsettiğimi anımsıyorum; sekel bırakan trafik kazası gibi. Manevi açıdan ondan hayırlıdır Bir de "bir adamın içinin şiirle dolu olması, iltihapla dolu olmasından daha kötüdür." anlamında bir hadis rivayet edildiğini biliyorum. Ancak bu hadis, her defasında kelami açıdan ele alınıyor ve yanlış yorumlanıyor. Bu yanlış yorumla, "şair öyle berbat bir adamdır ki; kanserli ama düzgün bir kimse, manevi açıdan ondan hayırlıdır." sonucu ortaya çıkıyor. Oysa hadis (eğer uydurma değilse) fevkalade, çok daha yalın bir başka şeyi söylüyor: şairin ruhsal acısının yanında, kanser acısı hiçbir şey!
