Melis Satı’nın dizeleri, içindeki o yarım kalmış boşluğu bir nefes gibi tutuyor; ne tamamen kapanacak ne de sonsuza dek sürecekmiş gibi. Her satır, bir an durup yeniden başlamanın, tutunmanın, koşup…
Melis Satı’nın dizeleri, içindeki o yarım kalmış boşluğu bir nefes gibi tutuyor; ne tamamen kapanacak ne de sonsuza dek sürecekmiş gibi. Her satır, bir an durup yeniden başlamanın, tutunmanın, koşup soluklanmanın izlerini taşıyor. Sözcükler, adeta bir ritimle akıyor: bazen hızlı, bazen duraksayan, ama her defasında yeni bir başlangıca gebe. Sanki her mısra, içindeki o gizli aralığı biraz daha aralıyor, biraz daha görünür kılıyor. Duyguların ince çizgilerle çizildiği bu sayfalar, okurunu kendi yarım kalan cümlelerini tamamlamaya davet ediyor.