İnsanlar artık gerçeği umursamıyor; herkes bir yalana inanmayı seçmiş. Oysa hepimiz farklıyız, kimse bir başkasının aynısı değil. Ama bu farklılık, neden korku ve çatışma doğuruyor? Bebeklerin gülüşleri gibi…
İnsanlar artık gerçeği umursamıyor; herkes bir yalana inanmayı seçmiş. Oysa hepimiz farklıyız, kimse bir başkasının aynısı değil. Ama bu farklılık, neden korku ve çatışma doğuruyor? Bebeklerin gülüşleri gibi saf ve masum bir şey bile, yetişkinlerin dünyasında anlaşılmaz bir mucizeye dönüşüyor. Konuşmasak da birbirimizi anlayabilsek, dillerin ötesine geçsek... Ne savaş kalırdı ne de korku. Peki, bu basit gerçeği neden görmezden geliyoruz? Herkesin çoktan ikna olduğu o büyük yalan, aslında bizi birbirimizden uzaklaştıran tek şey mi?
