Zaferlerin ve yenilgilerin ardında hep aynı kırılganlık yatıyor; insanın, kazandıkça da kaybettikçe de bir o kadar savunmasız kalışı. İhtiyaçlar, özlemler, yarım kalan hayaller... Eğer insanlık bir fabrika…
Zaferlerin ve yenilgilerin ardında hep aynı kırılganlık yatıyor; insanın, kazandıkça da kaybettikçe de bir o kadar savunmasız kalışı. İhtiyaçlar, özlemler, yarım kalan hayaller... Eğer insanlık bir fabrika ürünü olsaydı, belki de ilk denemeden sonra üretim bandı sonsuza dek durdurulurdu. Çünkü bu kadar ağır bir yükü taşımak, bu kadar karmaşık bir varoluşu sürdürmek kolay değil. Ölüm, belki de tek kesin gerçek. O an geldiğinde her şey bir anda sönüveriyor; ne geri dönüş var, ne de ikinci bir şans. Ama belki de tam bu yüzden, o sonsuz sessizlik bir tür kurtuluş gibi geliyor. Acıların, kaygıların, bitmeyen arayışların ötesinde, sadece bir nokta koymak... Ve o nokta, bir bakıma güzel.
