1990’ların İstanbul’unda bir ilkokul… Yepyeni önlüklerin, kokulu silgilerin arasında ablasından kalma önlüğüyle Hasret. Daha ilk günden sınıfın en güzel kızı Özlem’e ve onun sahip olduklarına karşı adını…
1990’ların İstanbul’unda bir ilkokul… Yepyeni önlüklerin, kokulu silgilerin arasında ablasından kalma önlüğüyle Hasret. Daha ilk günden sınıfın en güzel kızı Özlem’e ve onun sahip olduklarına karşı adını koyamadığı bir “eksiklik” hisseder. Bir silgiyle başlayan elde etme arzusu, adım adım Özlem’in en değer verdiği kişiye kadar uzanır: Mahir’e. Hayata “eksik” başladıysan eğer ve o eksiklik bir bakışla iyice yerleştiyse içine, kök saldıysa en derinine… Tamamlanmak için ne yaparsın? O silgiyi çalar mısın mesela! Yoksa o eksikle yaşamayı mı öğrenirsin? Ya da tamamlanabilmek için hayat boyu ihtirasla peşinden mi koşarsın sahip olamadıklarının? Melike İlgün, Hep Eksik’te İstanbul’dan Ankara’ya uzanan ve yıllara yayılan yıkıcı bir aşkın, rekabetin ve kendini kanıtlama arzusunun hikâyesini anlatıyor. Bu bir tamamlanış hikâyesi. Ama bir yanı hep eksik...
