Osmanlı tarih yazıcılığında devletin resmi kaleminden çıkan eserler, çoğu zaman iktidarın beklentilerine uygun bir anlatı sunarken, bazı vak'anüvisler cesur bir duruş sergileyerek olayları kendi bakış…
Osmanlı tarih yazıcılığında devletin resmi kaleminden çıkan eserler, çoğu zaman iktidarın beklentilerine uygun bir anlatı sunarken, bazı vak'anüvisler cesur bir duruş sergileyerek olayları kendi bakış açılarından aktarmayı başarmıştır. Şânî-zâde Mehmed Atâullah Efendi de bu nadir isimlerden biridir. Tarih sahnesindeki gelişmeleri yalnızca kaydetmekle kalmayıp, neden-sonuç ilişkilerini derinlemesine irdeleyen yaklaşımı, eserini dönemin diğer vakayinamelerinden ayırır. Kendisinden sonra gelen tarihçilere de ilham veren bu eleştirel üslup, onun mirasını daha da değerli kılar. Şânî-zâde’nin kaleminden çıkan satırlar, sadece geçmişe değil, tarih yazımının kendisine de ışık tutar.