İki çocuk okuldan dönerken konuşuyordu: – Dişinin ağrısı geçti mi? – Bilmiyorum ki. Geçmiştir herhâlde. – Nasıl bilmiyorsun? İnsan dişindeki ağrıyı anlamaz mı? – Ne bileyim. Doktor çektikten sonra bana vermedi…
İki çocuk okuldan dönerken konuşuyordu: – Dişinin ağrısı geçti mi? – Bilmiyorum ki. Geçmiştir herhâlde. – Nasıl bilmiyorsun? İnsan dişindeki ağrıyı anlamaz mı? – Ne bileyim. Doktor çektikten sonra bana vermedi ki. Onda kaldı. Fıkralar, hayal gücümüzü geliştirir. Olaylara farklı açılardan bakmamızı sağlar. Güldürürken öğretir. Gülüp geçilen sıradan bir olaydan hayat dersi çıkarabiliriz. Unutma, bir tebessüm koca bir kitap kadar anlamlıdır.