Osmanlı’nın gökyüzüne uzanan elleri, tarihin tozlu sayfalarında unutulmaya yüz tutmuş iki dehayı saklıyor. Avrupa’nın henüz beşikte sallandığı bir dönemde, Hezarfen Ahmet Çelebi kanatlarını açarak rüzgârla…
Osmanlı’nın gökyüzüne uzanan elleri, tarihin tozlu sayfalarında unutulmaya yüz tutmuş iki dehayı saklıyor. Avrupa’nın henüz beşikte sallandığı bir dönemde, Hezarfen Ahmet Çelebi kanatlarını açarak rüzgârla dans ediyordu. On yedinci yüzyılın İstanbul’unda, kuşların uçuşunu taklit eden bir planörle göğe yükselen bu mucit, bugün bile hayretle anılmayı hak ediyor. Aynı çağda, Lagari Hasan Çelebi ise cesaretin sınırlarını zorladı: Dördüncü Murat’ın huzurunda ateşlenen roketiyle gökyüzüne adeta meydan okudu. İnsanlık tarihindeki ilk insanlı füze denemesi, onun ellerinde gerçek oldu. Ne var ki, bu büyük başarılar çoğu kez görmezden gelinir. Batı’nın bilim tarihine mal ettiği keşiflerin aslında Osmanlı topraklarından doğduğunu bilmeyenler, geçmişin izlerini silmeye çalışır. Oysa Hezarfen’in kanatları ve Lagari’nin roketi, sadece birer icat değil, bir medeniyetin hayal gücünün ve azminin simgesiydi. Onların.
