Almina'nın parmakları şakaklarına bastırırken, içindeki fırtınayı bastırmak ne kadar da zor geliyordu. Gözlerini kapattığında, zihninde yankılanan tek şey, o keskin cümleydi: *"Buradan defolup git artık!"*…
Almina'nın parmakları şakaklarına bastırırken, içindeki fırtınayı bastırmak ne kadar da zor geliyordu. Gözlerini kapattığında, zihninde yankılanan tek şey, o keskin cümleydi: *"Buradan defolup git artık!"* Sessizliğin içinde patlamak üzere olan bir çığlık gibiydi bu sözler. Her şeyin ötesinde, kendini kaybetmeden önce son bir kez haykırmak istiyordu. Ama dudaklarından dökülen, sadece boğuk bir inilti oldu. Acının, öfkenin ve çaresizliğin arasında sıkışıp kalmıştı. Bu an, bir hesaplaşmanın başlangıcı mıydı, yoksa kaçınılmaz bir sonun habercisi mi?
