“…Çalıkuşu geçmişin yükünü de aldı omuzuna. Rüzgâr nereye estiyse oraya uçtu. Geride bıraktığı evin penceresine son kez baktı. Kimse yoktu artık. Ne el sallayan ne de ‘kal’ diyen bir ses... Çok sevdiği diğer…
“…Çalıkuşu geçmişin yükünü de aldı omuzuna. Rüzgâr nereye estiyse oraya uçtu. Geride bıraktığı evin penceresine son kez baktı. Kimse yoktu artık. Ne el sallayan ne de ‘kal’ diyen bir ses... Çok sevdiği diğer yarısını kaybetmiş, vazgeçilmezleri sevdiği yavruları, geleceklerini kurmak için uçmuşlardı yuvalarından. Bir zamanlar o pencerelerden içeri dolan kahkahalar şimdi sadece rüzgârla savruluyordu. Gitmek gerekiyordu. Kalmak ruhunu küflendirirdi. Adımlarını değil yüreğini taşıdı yola. Böylece Çalıkuşu özgürlüğün sessiz kanat çırpıntıları eşliğinde gün batarken -gökyüzü turuncudan mora dönerken- kendini yabancı şehrin bir semtinde buldu...” Neolacam Özer Büyükakıllı, (ortak kitaplara yazdığı öykülerinden sonra sadece kendisine ait) bu ilk kitabında, yıllardır biriktirdiklerini içten, sıcak bir dille bize aktarıyor. Hayatın içinden bu öykülerde sizler de yaşama dair izler bulacaksınız. İyi okumalar diliyoruz.