İnsan, başkalarının deneyimlerinden öğrenir; bir katilin bıraktığı izler nasıl aydınlatıcıysa, yazarın satırları da öyledir. Kimi yok etmeyi seçer, kimi ise kelimelerle yeniden kurmayı. Yazmak, öfkeyi kâğıda…
İnsan, başkalarının deneyimlerinden öğrenir; bir katilin bıraktığı izler nasıl aydınlatıcıysa, yazarın satırları da öyledir. Kimi yok etmeyi seçer, kimi ise kelimelerle yeniden kurmayı. Yazmak, öfkeyi kâğıda döküp onu bir yapıya dönüştürmektir – hem kendini hem de başkalarını anlamanın yolu. O satırlarda, acı verenler de yer alır; zamanın peşinde koşan, her yolu deneyen, solukları titrek figürlerdir onlar. Üç elmanın birini yakalamak için uğraşırlar, oysa zaman insanın uydurduğu bir ölçüdür yalnızca. Tecrübe, at sırtında dağ bayır aşmak gibidir; tanıdık yollarda daha hızlı ilerlersin, çünkü her adımda iz bırakırsın. Yazmak da böyledir: yolu bilen, dönüşte daha cesur olur.
