Günümüzün acımasız akışında, sabrın ince bir çizgide tutunduğu o anlar var: yaralar görünmez, dikişler tutmaz, umutlar bir avuntuya sığınır. Erkan Kantarcı’nın *Hasar Tespiti*, bu enkazın ortasında şiirin…
Günümüzün acımasız akışında, sabrın ince bir çizgide tutunduğu o anlar var: yaralar görünmez, dikişler tutmaz, umutlar bir avuntuya sığınır. Erkan Kantarcı’nın *Hasar Tespiti*, bu enkazın ortasında şiirin ipliğini iğneye geçirmeye çalışan bir ses. Beyaz martıların uçtuğu, ama kanayan bir yaranın gölgesinde soluklandığımız o boşlukta, kelimeler ne kadar dayanabilir? Dokuz altı sayfada, çağın çıplak gerçekliğiyle yüzleşen dizeler, sessizliğin gürültüsünü duyuruyor. İnce ama keskin bir bakışla, kaybın izini sürerken, okurunu da o enkazın içine çekiyor. Şiirin gücü, belki de burada: hasarı tespit ederken, onu aşmanın imkânını da fısıldıyor.