Sözcüklerin ateşinde eriyen bir ses, kendi yarasına eğilmiş, düşüncelerin derinliklerine dalıyor. Bir an durup kendine bakıyor ve karşısında deliliğin gölgesini buluyor. Öğle vakti, karar anı: Ya kendini yok…
Sözcüklerin ateşinde eriyen bir ses, kendi yarasına eğilmiş, düşüncelerin derinliklerine dalıyor. Bir an durup kendine bakıyor ve karşısında deliliğin gölgesini buluyor. Öğle vakti, karar anı: Ya kendini yok edeceksin ya da varoluşun sırrına dokunacaksın. *Harf Divanı*, kelimelerin dans ettiği, anlamların kaybolup yeniden doğduğu bir yolculuk sunuyor. Kısa ama yoğun satırlarında, aklın sınırlarını zorlayan bir sorgulama gizli. Her harf, bir nefes; her cümle, bir patlama gibi. Düşüncenin kıyısında gezinirken, belki de en büyük keşif kendini öldürmek değil, yeniden doğmaktır.
