Hamzaname & Hamzazade Rüstem ile Said-i Nebire’nin Maceraları

Kitap hakkında

Onlar giderken Daye Kadın gördü ki şehir tarafından toz toza karışır vâfir asker gelir. Hemen haber eyledi. Baktılar ki iş fenaya varır. Said, Bânû’ya baktı, Bânû’nun rengi tegayyur olmuş. “Ey Bânû-yı Cihan, sen duayla meşgul ol. İnşallah ben bunları kuzgun yavrusu misali târumar ederim” dedi. Bânû gayrete gelip “Server, ben senden evvel meydana gireyim. Atamın namudâr pehlivanı yoktur. Hepsi âdem yokluğundan pehlivan olmuşlardır.” derken düşman askeri gelip yetişti. Bu dört tane Allah dostu, otuz bin küffara mukabil oldu. Said-i Nebire, nara-ı tantana ile öyle bir Allahuekber nidası savurdu ki nice kâfirler kıyamet koptu sanıp akılları çâk oldu. Nebire, “Ey kavm-i müşrikîn, ben hayli zamandır kâfire kılıç urmadım. Bu kadarca kâfirle kanaat edemem. Şimdi kim cehennemin kapısını evvel açmak isterse karşıma çıksın!” dedi.