Hamiye Çolakoğlu’nun satırları, zamanın akışına direnen bir yüreğin fısıldayışı gibi. Her kelime, çamurla yoğrulmuş bir hayatın izlerini taşıyor; durmak bilmeyen bir tempo, umutla karışık bir coşku. Onun için…
Hamiye Çolakoğlu’nun satırları, zamanın akışına direnen bir yüreğin fısıldayışı gibi. Her kelime, çamurla yoğrulmuş bir hayatın izlerini taşıyor; durmak bilmeyen bir tempo, umutla karışık bir coşku. Onun için mutluluk, değişimlerde saklı; gelişmeler, sevincin ta kendisi. Alışmak, bir tutkuya dönüşüyor adeta; ne suçlu ne günahkâr, sadece saf bir bağ. Dostluk ve sevgi, onun gözünde anlamın kaynağı. "Güveniyorsan, inanıyorsan, ben oradayım" diyor, "ölüm bile bizi ayıramaz." İdeallerin ölümsüzlüğüne inanan Hamiye, kendini unutulmaz öykülere dönüştüren bir ruh. İnatçılığına rağmen, o hep "O" kalacak; gerçek olduğu için, seçildiği için değil. Saygıyı yitirmek, onun için ölmek demek. "Bitmeyeceğiz" sözü, ellerinin sıcaklığında saklı. Uzanıp tutmak, belki de tek kurtuluş.
