Zamanın durduğu, geçmişin fısıldadığı bir yolculuğa çıkıyor bu kitap. Asr-ı Saadet’in tozlu yollarında, sevginin ve hüzünle örülü hatıraların peşine düşüyoruz. Peygamber Efendimizin (s.a.v.) dört kızı…
Zamanın durduğu, geçmişin fısıldadığı bir yolculuğa çıkıyor bu kitap. Asr-ı Saadet’in tozlu yollarında, sevginin ve hüzünle örülü hatıraların peşine düşüyoruz. Peygamber Efendimizin (s.a.v.) dört kızı, babalarını kendi gözlerinden anlatıyor bize. Zeyneb’in dudaklarından dökülen ilk sözcükler, adının "babası için bir süs" anlamına geldiğini fısıldıyor. Rukiyye, anne babasının arasındaki sevgiyi, göz göze geldiklerinde akan o derin bağı hatırlıyor; öyle bir aşk ki, benzerini hiç görmemiş dünyası. Ümmü Gülsüm ise, babasının yüzünde gördüğü en büyük kederi, Hz. Hatice’nin kaybıyla tanıyor. Fatıma ise, adıyla özdeşleşen hikâyesini, babasının ona nasıl "annemin bir parçası" dediğini aktarıyor. Her biri, bir babanın sevgisini, bir peygamberin şefkatini, bir insanın yüreğini taşıyor satırlara. Tarih yeniden canlanıyor, sesler duyuluyor, gözler yaşarıyor.
