“Kur’an Günlükleri”mi üç mütevazı kitapçık halinde neşrettikten sonra, “Hadis Günlükleri”mi de neşretmek adeta, tabir caizse, “vacib” oldu. Aslında buna bu fakiri, ey benim sevgili okuyucularım, siz teşvik…
“Kur’an Günlükleri”mi üç mütevazı kitapçık halinde neşrettikten sonra, “Hadis Günlükleri”mi de neşretmek adeta, tabir caizse, “vacib” oldu. Aslında buna bu fakiri, ey benim sevgili okuyucularım, siz teşvik ettiniz. Hak Teala, azze ve celle, cümlenizden razı olsun. İtiraf etmeliyim ki “Hadis Günlüğü” tutmayı, “Kur’an Günlüğü” tutmaya başladıktan çok sonra akıl ettim. Hadis-i Şeriflerin mübarek Kur’an’ı en güzel, en doğru şekilde anlayabilmek, sonra da alabildiğine içselleştirip hayata aktarabilmek konusundaki önem ve değerlerini elbette ki biliyordum ama, onlarla bu kadar hemhal olmamıştım doğrusu! Beni bu son derece önemli ve bir o kadar da zevkli ve heyecan verici uğraştan alıkoyan, bazı Hadis-i Şerifler’in sıhhati konusunda sık sık gündeme getirilen tartışmalar olmuştu.
