Mehmet Pekel'in dizeleri, durgun bir nehrin sessizliğinde akan zamanı andırıyor. Her satır, bir bilgenin yalnız bakışlarında eriyen acıların ve umutların izini sürüyor. Çocukluk anıları, gençlik coşkuları ve…
Mehmet Pekel'in dizeleri, durgun bir nehrin sessizliğinde akan zamanı andırıyor. Her satır, bir bilgenin yalnız bakışlarında eriyen acıların ve umutların izini sürüyor. Çocukluk anıları, gençlik coşkuları ve insan olmanın derin anlamı, bir ömür boyu süren yolculuğun izleri gibi akıp gidiyor sayfalarda. Tanrı ile baş başa oturan bir adamın hüzünlü sohbeti, yazın sonu, güzün hüznü ve solan bir gül misali tükenen yaşamı anlatıyor. Dinginliğin uğultusu, yalnızlığın yankısı ve hayatın geçiciliği, şiirin her dizesinde titreşiyor. Pekel, sözcükleriyle bir yaşamın tanıklığını sunarken, okuru da bu yolculuğa ortak ediyor.