Güz ve Göç

Kitap hakkında

Kendi derimi yüzüyorum, Dara çektiğim ruhumun meydanında. Atomlarıma kadar çırılçıplağım. Ruhumdaki acıyı tenime tattırıyorum. Tenimdeki acıyı da ruhuma… Derimi tuzluyorum, Kokmasın, çürümesin Belki tekrar giyerim. Tenim, boşalan kanımdaki acıyı, Hiçlik denizine akıtıyor. Zaman ve mekân Anlamsız birer ikiliye dönüşüyor Ben, yeniden var oluncaya kadar bende.