Dağların sarp yollarında kaybolmadan ilerlemek, karanlıkta bile adımlarının nereye düştüğünü sezmek, yılların verdiği bir alışkanlıktı artık. Ama acı, hiç alışılmadık bir şeydi. Bir annenin doğum sancısı…
Dağların sarp yollarında kaybolmadan ilerlemek, karanlıkta bile adımlarının nereye düştüğünü sezmek, yılların verdiği bir alışkanlıktı artık. Ama acı, hiç alışılmadık bir şeydi. Bir annenin doğum sancısı, bedenin ötesinde bir yerlere dokunuyor, ruhu nasıl da kemiriyordu. Bu acı, sadece onun değil, belki de onu görene kadar farkında olmadığımız bir gerçeklikti. Hüzün, sessizce sokulup yerleşiveriyordu içine. Olağan olanın ardındaki sır perdesi, bir anda aralanıveriyordu sanki.
