2010’un baharıydı… Necip Fazıl’ın ölüm yıldönümü… Rasim Özdenören, bu vesileyle bir konuşma yapmak üzere Malatya’ya gelmişti. Birkaç arkadaşla birlikte Elazığ-Malatya sınırında, Karakaya Baraj gölü üzerine…
2010’un baharıydı… Necip Fazıl’ın ölüm yıldönümü… Rasim Özdenören, bu vesileyle bir konuşma yapmak üzere Malatya’ya gelmişti. Birkaç arkadaşla birlikte Elazığ-Malatya sınırında, Karakaya Baraj gölü üzerine kurulan Kömürhan Köprüsüne gezmeye gittik… Sohbet ettik, yemek yedik, çay içtik… Dönmek üzere arabalarımıza doğru yürürken Rasim Özdenören: - Adil, hikâyelerinin tadı damağımızda kaldı. Niçin yazmıyorsun, dedi. Ben gülümseyerek: - Hüseyin Karatay da: “Bırak diğer yazıları; hikâye yaz!” diyor, dedim. Bunun üzerine Karatay, bana baktı: - Bak, Rasim Özdenören de böyle diyorsa, ben haklıyım. Hikâye yazmalısın, dedi. Bazı dergilerin yayın koordinatörleri de zaman zaman: “Hocam, Dergimizin okuyucuları sizden hikâye yazmanızı istiyorlar.” diyordu. Hikâye yazdık… Sık olmasa da, ihmal etmedik hikâye yazmayı. Sonra dergilerde yayınlanan hikâyeleri kitaplaştırdık. Sizin de severek okuyacağınızı umuyoruz.
