Osmanlı dönemi tasavvuf edebiyatının önemli kollarından biri olan Gülşenilik, Halvetilik’in Ruşeniyye kolundan doğmuş, İbrahim Gülşeni’nin Kahire’deki tekkesinde şekillenmiştir. Bu tarikat, özellikle şairler…
Osmanlı dönemi tasavvuf edebiyatının önemli kollarından biri olan Gülşenilik, Halvetilik’in Ruşeniyye kolundan doğmuş, İbrahim Gülşeni’nin Kahire’deki tekkesinde şekillenmiştir. Bu tarikat, özellikle şairler arasında büyük ilgi görmüş ve dini şiirin gelişiminde etkili olmuştur. Eserde, Gülşeniyye’nin tarihsel arka planı özetlenirken, 16. yüzyıldan 20. yüzyıla uzanan süreçte bu geleneğe bağlı şairlerin bıraktığı miras derinlemesine ele alınıyor. Şiirlerin dili, biçimi, ölçüsü ve türleri incelenirken, metinlerdeki tasavvufi kavramların izdüşümleri de ayrıntılı bir şekilde irdeleniyor. Gülşeni şairlerinin eserleri, hem edebi hem de dini açıdan kapsamlı bir değerlendirmeye tabi tutuluyor; böylece tarikatın Türk edebiyatındaki izleri bütüncül bir bakışla ortaya konuyor.
