Gülmek, farkında olmadan yaptığımız en doğal hareketlerden biri. Peki neye, neden güleriz? Bir eserde komik bulduğumuz şey tam olarak nedir? Bu soruların yanıtı sandığımız kadar basit değil. Antik Yunan’dan…
Gülmek, farkında olmadan yaptığımız en doğal hareketlerden biri. Peki neye, neden güleriz? Bir eserde komik bulduğumuz şey tam olarak nedir? Bu soruların yanıtı sandığımız kadar basit değil. Antik Yunan’dan bugüne filozofların ve düşünürlerin kafa yorduğu gülme eylemi, aslında derin bir anlam taşıyor. Henri Bergson’un *Gülme* adlı denemesi, bu gizemi çözmeye davet ediyor okuru. Komik olan, doğada değil insanda saklı. İnsan bedeninin hareketleri, jestleri, bir makine gibi işlediği anlarda gülünçleşiyor. Yaşamın esnek akışına uymayan her katılık, toplumun değişen yüzü, komiğin kaynağına dönüşüyor. Gülme, biçimin özü bastırmasıyla ortaya çıkıyor; dikkatimizi ruhsal derinlikten çok bedensel tepkilerimize çekiyor. Bir insan bize nesne gibi göründüğünde, tekrarlanan hareketlerde, rollerin tersine döndüğü anlarda gülüyoruz. Doğallığı bozulan her davranış, bilinçsizce yapılan her hareket, komik bir etki.
