Gül ve Kefen

Kitap hakkında

güle oynaya geçiyoruz ömür törpüsü paletlerin metalik gıcırtısına uyanmış yırtlaz haritasından o yurtsuz şiirlerin! oysa aklımızı sarıp sarmalayan bu korkunç beton kadavrası krizalit duvarlar devrilip yıkılmadan dil sayhasında atlas döşeğinde, nasıl ölür ki insan? gül’e oyun olmaz gül’e doyum olmaz gül’e kefen biçene mezar bulunmaz!