Aileden miras kalan sessizlikler, duvarları yükselen apartmanların gölgesinde soluklanır. Her beden, kendi yalnızlığıyla tanıklık ettiği gerçeği taşır; organların fısıldadığı acılar, kulakların duymazdan…
Aileden miras kalan sessizlikler, duvarları yükselen apartmanların gölgesinde soluklanır. Her beden, kendi yalnızlığıyla tanıklık ettiği gerçeği taşır; organların fısıldadığı acılar, kulakların duymazdan geldiği çığlıklar... Masumiyetin ilk kaybı, gücün ayak sesleriyle gelir. Sevap biriktirmek gibi, tanrı da izlemeyi seçer; seyirci kalırken, kaderin yazdığı satırlara müdahale etmez. Tenin sınırlarında gezinen gözler, görmek istediklerini seçerken, gerisini ateşe verir. Yanan, belki de sanatın ta kendisidir.
