Şairlik büyük bir özveri gerektirir, ben şairim demiyorum lakin yaşadıklarım, hüznüm , neşem, sevdam, hasretim ve sitemim şiir oldu naçizane döküldü gönülden dile GÖNÜLDEN DİLE Vefasız bir yâre verdim gönlümü…
Şairlik büyük bir özveri gerektirir, ben şairim demiyorum lakin yaşadıklarım, hüznüm , neşem, sevdam, hasretim ve sitemim şiir oldu naçizane döküldü gönülden dile GÖNÜLDEN DİLE Vefasız bir yâre verdim gönlümü Heder ettim şu gencecik ömrümü Taşıyamaz oldum sevda yükümü Dertlerim döküldü gönülden dile. Mecnun oldum bir Leylaya aldandım O vefasız yâre kandım inandım Bu kuru sevdaya yandım ha yandım Sırlarım döküldü gönülden dile. Aşık olan söyler gönül telinden Neler çektim ben bu aşkın elinden Yaralıdır gönlüm bin bir yerinden Sözlerim döküldü gönülden dile. Ahir ömrüm işte geldi geçiyor O zalim yâr hiç derdimi bilmiyor Akar gözyaşlarım bir an dinmiyor Gözyaşım döküldü gönülden dile. Bir yârin hasreti yanar gözümde Onsuz yalan dünya boştur gözümde Ayrılık hüzün var her bir sözümde Dertlerim döküldü gönülden dile ŞAHİN’ im ismini dağlara yazdım Yetmedi vefasız gönlüme kazdım Ağlıyor telleri, kırıldı sazım Nâmeler döküldü gönülden dile.
