Yalçın bir kayanın sarp yamacına Dört el tırmanılan yokuştur, sevda! Dünya hayâlinin, tek amacına Kural tanımadan, çıkıştır sevda! Tansiyon değişir, yüksek rakımda Çalışma temposu düşer, takımda. Beyinden…
Yalçın bir kayanın sarp yamacına Dört el tırmanılan yokuştur, sevda! Dünya hayâlinin, tek amacına Kural tanımadan, çıkıştır sevda! Tansiyon değişir, yüksek rakımda Çalışma temposu düşer, takımda. Beyinden, yüreğe giden akımda Gönlüne, yıldırım çakıştır sevda! Terk edip sılayı, düşüp yollara Baldıranı, tercîh edip ballara İpeği, atlası katıp çullara Hasırda görülen nakıştır, sevda… Koyulmadan yasak, yokken sakınca Göz göze, mânâlı bir kez bakınca O bakış, beyninde şimşek çakınca Gönülden gönüle akıştır sevda! Bir kılıçla, sınırları tutarken Aşîrete, kıtaları katarken Tek başına, ordulara yeterken Gül-rû’ya, diz üstü çöküştür, sevda…
