Gece yarısının sessizliğinde, geçmişin gölgeleri zihnime üşüşürken, kaybettiğim yılların izini sürüyordum. Önümde soğuyan çay, elimde titreyen kalem, unutulmuş anıların labirentine dalmıştım. Yazdıklarım öyle…
Gece yarısının sessizliğinde, geçmişin gölgeleri zihnime üşüşürken, kaybettiğim yılların izini sürüyordum. Önümde soğuyan çay, elimde titreyen kalem, unutulmuş anıların labirentine dalmıştım. Yazdıklarım öyle gerçekti ki, sayfalara dökülen her satır beni yeniden o acıya sürüklüyordu. Yüreğimi dağlayan bu hatıraları kâğıda aktarmak, o günleri yeniden yaşamak gibiydi. Aslında bu öykü sadece benim değil, hayatın yükü altında ezilen herkesin hikâyesiydi. Gözlerimi açtığımda, sabahın ilk ışıklarıyla birlikte ezanın nağmeleri sokaktan süzülüyordu. Pencereden içeri dolan serinlikle birlikte, masamda bir tomar dolusu anı ve farkına varmadığım bir çay bardağı duruyordu. Yaşanmışlıklarla dolu sayfalar, geçmişin izlerini taşırken, okuru da o ateşin içine çekiyor.
