"Çocuk ölenlerin bir kader tahlili yapılsaydı, gösterinin ünü en az duyulanları, kaza ve ihmâllere kurban gidenlerle sıradan hastalıklara yenik düşenler olurdu. Yaşam, doğal ölümü sıradanlaştırmıştı insanların…
"Çocuk ölenlerin bir kader tahlili yapılsaydı, gösterinin ünü en az duyulanları, kaza ve ihmâllere kurban gidenlerle sıradan hastalıklara yenik düşenler olurdu. Yaşam, doğal ölümü sıradanlaştırmıştı insanların algısında, kendisine eşit kılmıştı. Tüm bu sınıflandırmaya rağmen hepsinin adı tekti: Çocuk ölenler. Aristoteles’ten de eski, erdem anlayışını sorgulayan insanlık tarihinin kirli, karanlık sayfalarında Hades’i bile utandıracak türde ölümlerdi onlarınki. Ve Tanrı’nın aklına, yetişkinlerin bu denli ucube, gölgelerinden bile iğrenilesi çirkinlikte olabilecekleri gelmezdi. Hazır mısınız, dedi, Tanrı. Sözlerinizi ezberlediniz mi?”