Anadolu’nun uçsuz bucaksız bozkırlarında, rüzgârla savrulan toz misali dolaşan bir kavmin hikâyesi bu. Dağların sırtında kurulan çadırlar, atların nal sesleriyle yankılanan vadiler, suskun ırmakların kederli…
Anadolu’nun uçsuz bucaksız bozkırlarında, rüzgârla savrulan toz misali dolaşan bir kavmin hikâyesi bu. Dağların sırtında kurulan çadırlar, atların nal sesleriyle yankılanan vadiler, suskun ırmakların kederli akışı… Toprağın bağrında saklı acılar, gökyüzüne fısıldanan dualar, unutulmaz destanlar gibi dilden dile dolaşır. Yaylalarda açan çiçekler kadar narin, fırtınalara göğüs geren çınarlar kadar güçlü bu insanlar, yurtlarını sırtlarında taşır. Kentlerin gürültüsünden uzak, yıldızların altında uyuyan bu göçebeler, Anadolu’nun unutulmuş nefesidir. Onların yaşamı, toprağın derinliklerinde kök salmış bir ağıt gibi; hem hüzünlü, hem de umut dolu. İlyas Esenberlin, bu kadim yolculuğun izini sürerek, kaybolmaya yüz tutmuş bir dünyayı sayfalara taşıyor.
