Viyolonselin kökenleri, Batı Avrupa’nın yaylı çalgı geleneğinde derin izler bırakmış Viola da Gamba’ya dayanır. XV. yüzyılın sonlarına doğru İtalya’da, oda müziği topluluklarında bas sesleri destekleyen bir…
Viyolonselin kökenleri, Batı Avrupa’nın yaylı çalgı geleneğinde derin izler bırakmış Viola da Gamba’ya dayanır. XV. yüzyılın sonlarına doğru İtalya’da, oda müziği topluluklarında bas sesleri destekleyen bir enstrüman olarak ortaya çıkan viyolonsel, zamanla biçim ve boyut açısından olgunlaşarak klasik görünümünü kazandı. Guarneri, Stradivari ve Amati gibi usta İtalyan yapımcılar, bu çalgıya bugün bildiğimiz şeklini veren isimler oldu. XVIII. yüzyıla gelindiğinde ise viyolonsel, nihai yapısına kavuştu. Bu kitap, viyolonselin XVI. yüzyıldan XIX. yüzyıla uzanan serüvenini mercek altına alıyor. Gamba kültürünün viyolonsel kimliğine dönüştüğü süreç, Fransa, Almanya, Avusturya ve İngiltere’de çalgının aldığı yeni biçimler, bestecilerin eserlerinde kazandığı rol ve dönemin usta yorumcuları ayrıntılı bir şekilde ele alınıyor. Yazar, eserleri kendi yorumlarıyla zenginleştirerek analiz ederken, viyolonselin.
