Sıdıka Zeynep Bozkuş’un dizeleri, hayatın karmaşası içinde bir soluklanma anı sunuyor. Şiir, burada yalnızca sözcüklerden ibaret değil; bir duygunun, bir nefes alışın, içten bir çağrının ta kendisi. Her dize…
Sıdıka Zeynep Bozkuş’un dizeleri, hayatın karmaşası içinde bir soluklanma anı sunuyor. Şiir, burada yalnızca sözcüklerden ibaret değil; bir duygunun, bir nefes alışın, içten bir çağrının ta kendisi. Her dize, ruhun derinliklerine dokunan bir ritimle örülmüş, özgün imgelerle bezenmiş. Bozkuş’un şiirleri, günlük hayatın gürültüsü içinde kaybolan o ince sesi yeniden duyuruyor; bazen hüzünlü bir bulutun gölgesi, bazen yalnızlığın mavisi, bazen de ansızın çalan bir kapının uğultusu gibi. *Gecenin Yelesi*, şairin dünyasına düşen ilk damlalar gibi duru ve samimi. Hayattan beslenen, umudu bir ışık huzmesi gibi yayan bu dizeler, okurunu sessiz bir esenliğe davet ediyor. Mustafa Uçurum’un deyişiyle, *"gecenin yelesinde yakamoz"* olabilmek, belki de şiirin en güzel armağanı.