Her kitabın bir sesi vardır; duyulamasa da, kulakları sağır edercesine çınlasa da. Bu mırıltı, gerçekte yazılırken bestelenmiş bir ezgidir, tıpkı hepimizin içinden kopup gelen, kimi zaman içimizde bağıra…
Her kitabın bir sesi vardır; duyulamasa da, kulakları sağır edercesine çınlasa da. Bu mırıltı, gerçekte yazılırken bestelenmiş bir ezgidir, tıpkı hepimizin içinden kopup gelen, kimi zaman içimizde bağıra bağıra yankılanan bir ağıt, kimi zaman karanlık ve ıssız bir sokaktaki korkak ıslık sesidir. Bir kemandan, hem bir Rapsodi dinleyip coşabilir, akordunu dahi değiştirmeden, bir peşrevle hüzünlenebilirsiniz. Siz onlara aldırmayın. Aslında tüm besteciler, on iki tane sesi kullanırlarr, oktavları farklı da olsa. Bunun için siz, içinizden gelen şarkıyı söyleyin. Satırlar aralarında 'la, minör' ve 'la majör' seslerini duyacaksınız. Aralardaki diğer sesleri de, siz aklınızdan ekleyerek kendi ezginizi gönlünüzce çalın ki; diğer insanlar, bestenizdeki bu güzellikten kendilerine düşeni paylaşsınlar.