Eski bir acının izinde, zamanın derinliklerinden süzülen bir ses yükseliyor. Kadim bir coğrafyanın unutulmuş kadınları, rüyalarına sızan gölgeler gibi beliriyor sayfalarda. Sessizliklerine mavi bir isyan…
Eski bir acının izinde, zamanın derinliklerinden süzülen bir ses yükseliyor. Kadim bir coğrafyanın unutulmuş kadınları, rüyalarına sızan gölgeler gibi beliriyor sayfalarda. Sessizliklerine mavi bir isyan giydiren, suskun dillerine şiirin dokunuşuyla hayat veren bir anlatı bu. Yoksulluk beşiğinde uyutulan umutlar, birden yeşeriveriyor karanlıkta. Kimdir bu kadın? Ana mı, sevgili mi, yoksa adı konmamış bir özlem mi? Zamanın kuyusundan süzülen yokluğunda, yürek hâlâ mahmur bakıyor sevdasına. Eskiyen ömre tutunmak istercesine, bir tutam merhamet arıyor gözlerinde. Ama biliyor ki, yüreğindeki o tohum, Mezopotamya’nın bereketli toprağında bin bir çiçek açacak.
