Sonbaharın solgun yaprakları arasında unutulmuş bir kışın izleri var bu sayfalarda. Sokakların soğuğunda üşüyen çocukların parkalarına sığınan sessizlik, beyazın kirlenmiş haliyle buluşuyor. Kelimeler…
Sonbaharın solgun yaprakları arasında unutulmuş bir kışın izleri var bu sayfalarda. Sokakların soğuğunda üşüyen çocukların parkalarına sığınan sessizlik, beyazın kirlenmiş haliyle buluşuyor. Kelimeler, yalnızlığın ve yoksulluğun gölgesinde dans ederken, dünyanın kirli yüzüyle bembeyaz bir hayalin çatışmasını anlatıyor. Her satır, bir mektup gibi; hem içten hem de acımasız. Kırık bir aynadan yansıyan hayatların öyküsü, sessiz çığlıklarla dolu.
