İnsanlığın çürüyen yüzü, acımasızlığın zaferi karşısında sessiz kalıyor. Güçlüler sofralarını kurarken, ezilenlerin bedenleri tozlu topraklara karışıyor. Ekmek uğruna verilen mücadelede, vicdanlar un ufak…
İnsanlığın çürüyen yüzü, acımasızlığın zaferi karşısında sessiz kalıyor. Güçlüler sofralarını kurarken, ezilenlerin bedenleri tozlu topraklara karışıyor. Ekmek uğruna verilen mücadelede, vicdanlar un ufak oluyor; açlık, adaleti yutup bitiriyor. İlkbaharın umudu, bir anda eylülün soğuk rüzgârına dönüşüyor. Gözler körleşiyor, kalpler taşlaşıyor; insanlık, kendi elleriyle kazdığı mezara doğru sürükleniyor. Acı bir ayna tutulan bu hikâye, kaybolan umutların ve unutulan değerlerin peşinde, sessiz çığlıklarla dolu bir yolculuğa çıkarıyor okuru.
