Evvel Zaman İzleyicileri, 1960’lar-1970’ler Türkiye’sinde sinemayı bir bellek mekânı olarak ele alıyor ve izleyiciyi tarihin merkezine yerleştiriyor. Aynülhayat Uybadın’ın sözlü tarih yöntemiyle derlediği…
Evvel Zaman İzleyicileri, 1960’lar-1970’ler Türkiye’sinde sinemayı bir bellek mekânı olarak ele alıyor ve izleyiciyi tarihin merkezine yerleştiriyor. Aynülhayat Uybadın’ın sözlü tarih yöntemiyle derlediği tanıklıklar, sinemaya giden yolları birlikte kat etmenin ritmini, yazlık sinemalarla kapalı salonlardaki farklı izleme pratiklerini, yıldızlarla kurulan özdeşliklerin gündelik hayatı nasıl sardığını anlatıyor. Bir yanda ‘‘sinema eğlence değildir’’ diyen, sinemayı sanat olarak düşünmeyi öğrenen seyircilerin hikâyesi ; öte yanda ‘‘başka ne eğlencemiz var ki ?’’ diyen çoğunluğun topluca gülüp ağladığı matinelerin ve suarelerin kaydı… Evvel Zaman İzleyicileri, izleyici arkeolojisinicanlı bir anlatıyla buluşturuyor; kişisel anıların kolektif hikâyeye nasıl dönüştüğünü göstererek Türkiye’nin sınema hafızasına içeriden bir kapı aralıyor. Işıklar sönüyor, perde açılıyor, hatırlama başlıyor.