Ev içi emeğin görünmeyen yükü, toplumsal cinsiyet rollerinin en somut yansımalarından biri. Kadınların evde harcadığı zaman ve enerji, çoğu zaman "iş" olarak bile kabul edilmiyor; oysa bu çaba, milli gelirin…
Ev içi emeğin görünmeyen yükü, toplumsal cinsiyet rollerinin en somut yansımalarından biri. Kadınların evde harcadığı zaman ve enerji, çoğu zaman "iş" olarak bile kabul edilmiyor; oysa bu çaba, milli gelirin dörtte birine denk gelen bir ekonomik değere sahip. Evlilikle özdeşleştirilen "ev kadını" tanımı, biyolojik cinsiyete dayalı bir kalıptan ibaret: dışarıda çalışmayan kadın, kimlik bilgilerine düşünmeden bu unvanı yazdırıyor. Oysa ev işleri, çocuk bakımı, yaşlı veya hasta bakımı gibi sorumluluklar, piyasada karşılığı olan profesyonel hizmetlerle aynı nitelikte. Erkeklerin de ev içi görevleri paylaşması, sadece adalet değil, ekonomik bir zorunluluk. Sigorta primi, emeklilik hakkı gibi kavramlar, ev içi emeğin de resmi olarak tanınmasını gerektiriyor. Evin geçimini sadece dışarıdaki ücretli işle sınırlamak, gerçekleri görmezden gelmek demek. Kadın ve erkek, ev içi sorumlulukları özgürce seçebilmeli, bu.
