Aşkın yıkıntıları arasında gezinen bir yolcuya dönüşür insan; Eşrefoğlu Rumi’nin dizeleriyle. Ömür Ceylan, bu incecik ama derin kitapta, sevdanın harap ettiği gönüllerden, âşıkların sessiz çığlıklarına uzanan…
Aşkın yıkıntıları arasında gezinen bir yolcuya dönüşür insan; Eşrefoğlu Rumi’nin dizeleriyle. Ömür Ceylan, bu incecik ama derin kitapta, sevdanın harap ettiği gönüllerden, âşıkların sessiz çığlıklarına uzanan bir yolculuğa çıkarıyor okuru. Bir damlada okyanusu görmek mümkün mü? Belki de aşk, işte bu gizemli kesişimde saklı: küçücük bir umutta sonsuzluğu kucaklamak. Dünya, dost yolunda bir duraktan ibarettir; geçip giden izler bırakır ardında. Aşkın adeti, acıyla yoğrulmuş bir bayramdır sanki: kederi de sevinci de aynı coşkuyla taşır. İnsan, hakikatin aynasıdır derken, aslında kendi yüzündeki çatlaklarda ilahi sırrı arar. Garip kuşun kanat çırpışları, belki de ölümün değil, yeniden doğumun müjdecisi; düğün bayramı gibi bir şey. Âşık gelir, âşık gider; ne olacaksa olur. Zincir boynunda ağır, ama yürek hafif. Derde derman sende gizliyken, başka can aramaya ne gerek? Bu dizeler, aşkın yalnızca kendisiyle.
