Eskiden yollar uzundu, sessizdi,/Bir selam, bir çay yeterdi dostluğa. Kapılar kilitsiz, gönüller temizdi,/Az insandık ama çoktuk duyguda. Sobada köz, camda buğu,/Bir pencere aralığında anne sesi. Defter arası…
Eskiden yollar uzundu, sessizdi,/Bir selam, bir çay yeterdi dostluğa. Kapılar kilitsiz, gönüller temizdi,/Az insandık ama çoktuk duyguda. Sobada köz, camda buğu,/Bir pencere aralığında anne sesi. Defter arası düşler kurulurdu,/Klalemle değil, kalple yazılırdı hecesi. Az insan vardı, çok hikâye,/Az eşya, ama bolca hatıra. Bir kitap olurdu yıllarca hazine,/Bir bakış anlatırdı yıllarca yara. Şimdi dönüp bakınca geriye,/Bir sıcaklık çöker yüreğime. “Eskiden” demek, biraz özlem,/Biraz hüzün, çokça tebessüm demek… “Eskiden”, Hacı Demir’in anılarla, zamanın izleriyle ve içten gözlemleriyle dokuduğu yarım asırlık bir yolculuk… 1975’ten 2025’e uzanan bu gerçek hayat hikâyesinde; çocukluğun kokusu, yitip giden değerler ve bugünün kalabalığı arasında sıkışmış huzur arayışı var…