Günlerimizi plansız programsız geçirmek, saatlerce ekran başında kaybolmak, hayallerimizden uzak bir rutin içinde sürüklenmek gerçekten de kendimizi inkâr etmek değil midir? Yaşamımızın son demlerinde…
Günlerimizi plansız programsız geçirmek, saatlerce ekran başında kaybolmak, hayallerimizden uzak bir rutin içinde sürüklenmek gerçekten de kendimizi inkâr etmek değil midir? Yaşamımızın son demlerinde, vakitlerimizi anlamsız bir tüketim çılgınlığı içinde harcadığımızı fark ettiğimizde pişmanlık duymayacak mıyız? Sosyal medyada saatlerce vakit öldürmek, başkalarının sanal dünyalarına özenmek ya da sürekli eğlence peşinde koşmak, aslında içimizdeki potansiyeli görmezden gelmek anlamına gelmiyor mu? Bahar Eriş, çağımızın getirdiği yeni gerçeklerle uyumlu bir yaşam kurabilmek için duygusal zekâmızı, odaklanma becerimizi, yaratıcılığımızı ve eleştirel düşünme yetimizi güçlendirmemiz gerektiğini vurguluyor. Peki, bu becerileri nasıl kazanacağız? Acele etmeden, merakla deneyerek, keşfederek ve en önemlisi, hayatımızı anlamlı ilişkiler, değerler ve amaçlar etrafında yeniden şekillendirerek.
