Eski Uygur Türkçesi, dilin zaman içinde geçirdiği dönüşümün en çarpıcı örneklerinden birini sunar. Coğrafyanın, inançların ve kültürel etkileşimlerin izlerini taşıyan bu dönem, Türkçenin kendi iç…
Eski Uygur Türkçesi, dilin zaman içinde geçirdiği dönüşümün en çarpıcı örneklerinden birini sunar. Coğrafyanın, inançların ve kültürel etkileşimlerin izlerini taşıyan bu dönem, Türkçenin kendi iç dinamikleriyle yeni biçimler üretme yeteneğini gözler önüne serer. Güler Ersoy’un çalışması, özellikle birleşik ve katmanlı cümle yapılarındaki zamansallık olgusunu mercek altına alıyor. Eski Uygur metinlerinde sıkça karşılaşılan bu yapılar, zaman, görünüş ve kılınış gibi anlam katmanlarının nasıl biçimlendiğini anlamak için zengin bir malzeme sağlıyor. Araştırma, söz konusu metinlerdeki göreceli zaman ilişkilerini çözümlerken, cümlelerin sözdizimsel özelliklerini de derinlemesine inceliyor. Evrensel dilbilim kuramlarından yararlanarak, Birleşme ve Tür Kuramı’nın tarihî Türkçe metinlere uygulanabilirliğini test ediyor. Böylece, hem dilin geçmişine ışık tutuyor hem de modern dilbilimin sunduğu araçlarla tarihî.