Son yıllarda “özgürlük” kavramının neredeyse her alanda ölçüsüz ve gelişigüzel biçimde kullanılması, onu aslî anlamından uzaklaştırmış; sınır tanımayan bir serbestliği özgürlükle özdeşleştiren yeni bir…
Son yıllarda “özgürlük” kavramının neredeyse her alanda ölçüsüz ve gelişigüzel biçimde kullanılması, onu aslî anlamından uzaklaştırmış; sınır tanımayan bir serbestliği özgürlükle özdeşleştiren yeni bir zihniyet üretmiştir. Bugün özgürlük adına dile getirilen pek çok söylem, özellikle genç kuşakları kendi köklerinden kopmaya sevk etmekte; onları fark edilmeden yeni esaret biçimlerine sürüklemektedir. Daha da dikkat çekici olan, ortaya çıkan bu savrulmadan şikâyet edilirken onu besleyen düşünsel zeminin ise yeterince sorgulanmamasıdır. Bu zeminde din ve ahlak, insanı koruyan ve anlam dünyasını inşa eden ilkeler olmaktan çıkarılmakta; özgürlüğün önünde bir engel gibi sunulmaktadır. Elinizdeki bu eser, modern dönemde özgürlük söylemi üzerinden inşa edilen çelişkiyi kelâmî ve fikrî bir perspektifle ele almakta; hakiki özgürlüğün sınır tanımazlıkta değil, insanı aşkın bir hakikate bağlayan bilinçte temellendiğini savunmaktadır.
