Yepyeni bir yılın eşiğinde, mevsimler sanki ilk kez yaşanıyor: Sonbaharın yağmurları henüz toprağa değmemiş, kışın karları üzerinde ayak izi yok. Yazı ise, milattan sonra 2014’te yeni bir boyut kazanıyor…
Yepyeni bir yılın eşiğinde, mevsimler sanki ilk kez yaşanıyor: Sonbaharın yağmurları henüz toprağa değmemiş, kışın karları üzerinde ayak izi yok. Yazı ise, milattan sonra 2014’te yeni bir boyut kazanıyor. Gürkan Devecigil’in *Eriyince* adlı eseri, zamanın bu tuhaf akışını satırlara dökerken, geçmişle gelecek arasında kaybolan anların peşine düşüyor. Kısacık ama yoğun sayfalarında, sıradan günlerin ardındaki gizemi arıyor; eriyen anlar, donup kalan duygular ve yeniden şekillenen hatıralar arasında geziniyor. Sözcükler, tıpkı mevsimler gibi, beklenmedik bir dönüşüm geçiriyor.