Rüzgârın kanat çırptığı her an, bir umut tohumu serpiyor gökyüzüne. Göçmen kuşların ardında bıraktığı boşluğa, sessiz bir şiir bırakıyor yazar; belki yağmur olur, belki yarınlara sızar. Eylülün ellerinde…
Rüzgârın kanat çırptığı her an, bir umut tohumu serpiyor gökyüzüne. Göçmen kuşların ardında bıraktığı boşluğa, sessiz bir şiir bırakıyor yazar; belki yağmur olur, belki yarınlara sızar. Eylülün ellerinde tuttuğu bu sayfalarda, hüzünle ısınan bir ışık var. Kelimeler, tıpkı sonbahar yaprakları gibi savrulurken, yürekte iz bırakıyor. Kısa ama derin, bir nefes kadar yakın, bir ömür kadar uzak.
