Bir el uzanır sessizce, avucunda umutla beklerken. "Bana biraz ekmek kırığı verir misiniz?" diye fısıldar, gözlerini yerden kaldıramadan. Sesi, içindeki çekingenliğin ağırlığıyla titrer. Kim bilir, belki de bu…
Bir el uzanır sessizce, avucunda umutla beklerken. "Bana biraz ekmek kırığı verir misiniz?" diye fısıldar, gözlerini yerden kaldıramadan. Sesi, içindeki çekingenliğin ağırlığıyla titrer. Kim bilir, belki de bu basit sorunun ardında saklı bir hayat hikâyesi vardır; açlığın, yalnızlığın ya da umutsuzluğun izleri... Emine Ertekin'in *Ekmek Kırıkları*, insanın en kırılgan anlarına dokunarak, sessiz çığlıkların peşine düşüyor. Sayfalar arasında kaybolurken, bir dilencinin utangaç bakışlarında kendimizi bulabilir, ekmek kırıntılarının ardındaki derin anlamları keşfedebiliriz.
