9. yüzyılda Bağdat çevresinde, kimliği hâlâ gizemini koruyan bir İslam düşünürü tarafından kaleme alındığı düşünülen *Nedenler Kitabı*, aslında Plotinus’un eserlerinden derlenmiş bir sözde-Aristoteles…
9. yüzyılda Bağdat çevresinde, kimliği hâlâ gizemini koruyan bir İslam düşünürü tarafından kaleme alındığı düşünülen *Nedenler Kitabı*, aslında Plotinus’un eserlerinden derlenmiş bir sözde-Aristoteles metnidir. 12. yüzyılda Endülüs’te Latinceye çevrilmesiyle Batı dünyasına da ulaşan bu metin, Aristoteles’in *Teolojisi* ile birlikte İslam felsefesinin Yeni-Platoncu ve Aristotelesçi köklerini şekillendiren iki temel yapıttan biri olarak kabul edilir. Hem Platon’un hem de Aristoteles’in düşüncelerinden izler taşıyan eser, Proklos’un çoktanrıcı *Teolojinin Öğeleri*’ni tek tanrılı bir bakış açısıyla yeniden yorumlayarak farklı bir yol çizer. Dönemin felsefi ve teolojik tartışmalarının merkezinde yer alan *Nedenler Kitabı*, Aquinolu Tommaso’nun yorumlarıyla birlikte sunuluyor. Bu haliyle, Hristiyan ve İslam düşüncesine etkileriyle dikkat çekerken, çoktanrıcılık ile tektanrıcılığın kesişim noktasında duran.