Türkiye’nin eğitim sisteminde 1980’lerden bu yana yaşanan dönüşümler, küresel dinamiklerin etkisiyle şekilleniyor. Özellikle 1990’lı yıllarda "Yeni Dünya Düzeni"nin eğitim politikalarına yansıması, ülkeyi de…
Türkiye’nin eğitim sisteminde 1980’lerden bu yana yaşanan dönüşümler, küresel dinamiklerin etkisiyle şekilleniyor. Özellikle 1990’lı yıllarda "Yeni Dünya Düzeni"nin eğitim politikalarına yansıması, ülkeyi de bu değişim sürecine dahil etti. Dünya Bankası, OECD, UNESCO ve Avrupa Birliği gibi uluslararası kuruluşlar, küresel eğitim reformlarının öncüleri olarak Türkiye’nin bu sisteme uyumunu desteklerken, yerel aktörler de benzer hedefler doğrultusunda çalışmalar yürütüyor. Bu kitap, Türkiye’de eğitimde yerelleşme ve okul merkezli yönetim anlayışının, küresel reformların bir parçası olarak nasıl benimsendiğini inceliyor. Uluslararası ve ulusal düzeydeki aktörlerin, eğitimde yerinden yönetim modelini yaygınlaştırma çabalarını ele alırken, Şili, Endonezya, ABD ve Fransa gibi ülkelerin deneyimleri üzerinden karşılaştırmalı bir bakış sunuyor. Eğitim politikalarındaki bu dönüşümün arka planını, tarihsel ve siyasal boyutlarıyla ortaya koyuyor.
