Göç eden kuşlar, son nefeslerini vermekten çekinerek yollara düşmez; onlar sadece yaşamak için kanat açarlar uçsuz bucaksız göklere. Oysa biz, güneşin her sabah yeniden doğduğu bu dünyada, hayata tutunmayı…
Göç eden kuşlar, son nefeslerini vermekten çekinerek yollara düşmez; onlar sadece yaşamak için kanat açarlar uçsuz bucaksız göklere. Oysa biz, güneşin her sabah yeniden doğduğu bu dünyada, hayata tutunmayı neden bu kadar zor öğreniriz? Mehmet Ekinci’nin *Eddie'nin Güneşi*, varoluşun sessiz çığlıklarını, umudun kırılgan dengesini ve insanın kendi karanlığıyla yüzleşme cesaretini anlatıyor. Sayfalar arasında dolaşırken, yaşamın sıradan görünen anlarında saklı derinlikleri keşfedecek, belki de kendi güneşinizi ararken bulduğunuz gölgelerle hesaplaşacaksınız. Kısacık bir yolculuk, ama her adımında sizi bekleyen bir ayna var.
