Şiir, duygu ve düşüncenin en yoğun biçimde hayat bulduğu edebi türdür. Sözcüklerin ritmi, ses uyumu ve derin anlam katmanlarıyla okurda estetik bir iz bırakırken, şairin dünya algısını da görünür kılar…
Şiir, duygu ve düşüncenin en yoğun biçimde hayat bulduğu edebi türdür. Sözcüklerin ritmi, ses uyumu ve derin anlam katmanlarıyla okurda estetik bir iz bırakırken, şairin dünya algısını da görünür kılar. Çevresindeki insanları, olayları ve varlıkları nasıl yorumladığını, hangi pencereden baktığını dizeler aracılığıyla aktarır. Toplumsal değişimler, siyasi dönüşümler ve kültürel akımlar, duyarlı sanatçıları her zaman etkilemiş; bu etki, şiirde somut bir yansıma bulmuştur. İdeolojik duruşlar, bazen doğrudan bazen de dolaylı yollarla mısralara sızmış, düşünceler şiirin dokusunda şekillenmiştir. Türk edebiyatında, özellikle 1960 sonrası dönemde, toplumsal ve siyasal dinamiklerin etkisiyle şiir, düşüncenin taşıyıcısı olarak daha belirgin bir rol üstlenmiştir. Şairin zihnindeki gerçeklik, kelimelerle örülü bir köprü kurarak okurun dünyasına uzanır.
